ميرزا علي اکبر مدرس يزدي

از حدود سال 1264 ق در شهر يزد متولد شد . تحصيلات مقدماتي را در يزد گذراند. سپس حدود چهل سال در اصفهان به تحصيل و تدريس پرداخت و در علوم مختلف چون فقه، اصول، فلسفه، عرفان، کلام و رياضيات سرآمد عصر خويش گرديد. از محضر استاداني چون : آقا محمد رضا حکيم قمشه اي ، جهانگير خان قشقايي، آقا علي زنوزي و ميراز ابوالحسن جلوه بهره هاي فراوان برد . پس از آن به تهران آمد و آنگاه در سال 1327 ق به قم رفت و در مدرسه خانه ،‏حوزه درس تشکيل داد و شاگردان بسياري را تربيت کرد . از جمله شاگردان اويند: آقايان سيد احمد خوانساري، اشراقي ، سيد ابوالحسن رفيعي ، ميرزا ابوالحسن شعراني ، امام خميني ،‏شيخ محمد رضا طبسي نجفي ، ميرزا محمد علي شاه آبادي . 

از تاليفات وي مي توان به آثار زير اشاره کرد: رسائل حکميه ، رساله عماديه، حاشيه بر اسفار ملا صدرا، حاشيه بر فصوص الحکم، حاشيه بر قوانين ميرزاي قمي . 

وي داراي خطي زيبا، و ذوق شعري سرشار بود.
سرانجام در سال 1344 ق در هشتاد سالگي دار فاني را وداع گفت و در مزار شيخان قم ، در جوار زکريا بن آدم دفن شد . 

اي دل افسرده تا کي در قفس ماني خموش
در گلستان اندرآ، چون بلبلان با صد خروش 
گر چه سر عشق نتوان فاش کردن در جهان
مي توان در پرده گفتن رازها با اهل هوش
پخته گردانيد اين دل هاي خام از تاب عشق
کز فروزان آتش او سنگ مي آيد به جوش
جام مي لبريز کن از مي که ناگه بشنوي
هاتف غيبي که مي گويد: گوارايت ، بنوش !
کي به کويش وصل يابي گر نباشد لطف دوست
ليک بشتاب اندر اين ره تا تواني و بکوش
پس به چشم يار بيني اين زمان اغيار را
وز درون پرده بيني پرده دار پرده پوش
گر غريق بحر غيبي اي دريغا غم مخور
کو رحيم است و کريم است و غفور و عيب پوش
گر مي وحدت (تجلي) نوشي از دست حبيب
تا ابد مدهوش ماني و نمي آيي به هوش 

برگرفته از کتاب برگ سبز

http://209.85.229.132/search?q=cache:EHcbrklw6lIJ:asman110.parsiblog.com/218652.htm+%22%D8%B7%D8%A8%D8%B3%D9%8A+%D9%86%D8%AC%D9%81%D9%8A%22&cd=80&hl=fa&ct=clnk